You are here

Axelle Pollet (ELIA) : « De consument moet centraal staan in het energie-debat »

Axelle Pollet (ELIA)

Het is slechts een jaar geleden dat ELIA, beheerder van het transportnet, die verantwoordelijk is voor evenwicht van het Belgische elektriciteitsnet tussen productie en verbruik, een brede raadpleging organiseerde tussen de stakeholders – industrie, exploitanten, maatschappelijk middenveld, vakbonden, etc. – om een gemeenschappelijke visie te definiëren over onze toekomstige energievoorziening. Doelstelling : een echt Energiepact gedragen door alle stakeholders.

Een aanpak die aan het einde van de lente leidde tot een tekst geschreven door de mensen die betrokken zijn bij het proces « Stichting voor een Energiepact ». Het beschrijft een reeks van maatregelen en principes gesteund door de overheid, voor een evenwichtige en rechtvaardige energietransitie op basis van een coherente en realistische energiemix. Het is nu aan de nieuwe regeringen om een mandaat te geven aan diegene die de transitie in zijn uiteindelijke vorm moet gieten op middellange en lange termijn. Een woordje uitleg van Axelle Pollet, woordvoerster van Elia.

 

Jean Cech (Renouvelle): Waarom spreken van « Pact » ? De term suggereert eerder een verlangen naar vrede en inzet op eer. Is dit communicatie ?

Axelle Pollet : Het idee is om een consensus te bereiken tussen de verschillende partijen die betrokken zijn, maar die soms andere, zo niet vijandige, visies hebben. De term « pact » verwijst volgens ons meer naar engagement, dan « nota » of « vreflectie  » . Het elektrische systeem als geheel verandert fundamenteel en we zien samen met geïnteresseerden, mensen uit verschillende lagen van de bevolking – politici, industriëlen, NGO’s ..., wat er moet gedaan worden om de transitie zo goed mogelijk te laten verlopen. Dit in het kader van nieuwe partners en verschillende functioneringsregels. We verlaten een systeem dat ze goed kennen en waar ze de beperkingen van kennen om te gaan naar een ander systeem dat veel vragen oproept.

J.C. : En we gingen voorbij de beleefde conversatie ?

A.P. : Ja. We voelden goed aan dat men verder wilde gaan dan de fase van niet beledigen. Het idee dat iedereen er niet onderuit kon zonder een beetje te graven in zijn principes of dogma’s. De hoogdringendheid was voor iedereen duidelijk : men moest terug naar de basis zonder de timing uit het oog te verliezen. Na deze bijeenkomsten stelde een expertencommissie een tekst op basis van de bijdragen van de verschillende deelnemers.
Deze tekst heeft nog niet geleid tot een pact. De tekst is opgedeeld volgens de belangrijkste sleutelthema’s zoals betrokkenheid van de consument, de garantie van energievoorziening, milieubescherming en openbare financiering. Dit is de eerste uitgangspunt voor het uitwerken van concrete acties. De timing was goed, we moesten klaar zijn vóór de akkoorden van de overheden (federaal en gewestelijk) werden afgesloten. Het is nu aan de toekomstige regeringen om te zorgen voor het vervolg en iemand een mandaat te geven. We moeten ook onze energiebeleidskeuzes afstemmen op Europa die ons doelstellingen oplegt.

J.C. : Eén van de mogelijke pistes is op het niveau van het beheer van de vraag van afnemers uit de woning- en dienstensector ... Er zou een groot potentieel  zijn...

A.P. : Ja. We zitten, wat men ook doet, in een uitfasering van een nucleair productiepark naar hernieuwbare energie – die noodzakelijkerwijs zal leiden – tot een verandering in het consumentengedrag.
Het is, hoe dan ook, noodzakelijk anders te consumeren. Bij voorkeur wanneer energie wordt geproduceerd en wanneer deze het laat afweten, efficiënter te consumeren. Het is één van de centrale thema’s van het energiepact. De consument moet centraal worden geplaatst in het debat. Momenteel is de impact van het energieverbruik op het systeem nog onduidelijk en in het bijzonder de eventuele positieve effecten van zijn gedrag op de factuur. Natuurlijk zal de consument minder moeten betalen indien hij minder verbruikt, los van het feit wanneer hij verbruikt. Daarom is er een prijszetting nodig met een educatief sturend effect om het consumentengedrag te wijzigingen in de positieve zin.

J.C. : Dus er is een belangrijk theoretisch potentieel ? Tot op welke hoogte ?

A.P. : Om dit te evalueren, moet de sector – producenten, leveranciers, verdelers – transparanter zijn om de beschikbare marges te kunnen evalueren die momenteel niet in detail zijn omschreven in het huidige systeem met terugdraaiende tellers, marktprijzen die voortdurend wijzigen, enz. Dit vereist dat de gehele keten moet worden gemobiliseerd voor het meest relevante tariefbeleid zodat het systeem efficiënter werkt en minder kosten genereert in netwerkbeheer. Dit werkt al goed in landen zoals Denemarken maar moet nog worden opgenomen in de algehele werking van het systeem. Deze innovatie is in opmars, maar er is een kostplaatje aan verbonden in de mate dat er investeringen nodig zijn op verschillende niveaus. De wens om het debat te vergemakkelijken staat centraal in de aanpak van Elia.

J.C. : Er is een intense educatieve campagne nodig om de mensen te doen begrijpen dat het is voor de goede zaak… ?

A.P. : Ja. En het zal zeer delicate taak zijn omdat we waarschijnlijk tegelijkertijd de consument zullen moeten vragen om zijn onvoorwaardelijk recht op energie te moeten herzien omdat hij bij het benutten van de nodige kWh aan elektriciteit van het netwerk er niet bij stilstaat dat deze van een windturbine, een zonnepaneel of een conventionele productie-eenheid moet komen. Wat betreft water wordt de link tussen het verzamelen en de productie niet meer gelegd. De consument is er niet op voorbereid en hij ontvangt de informatie die vandaag de dag circuleert – centrales die sluiten, noodplannen, enz. – als een koude douche.

 

Catégorie: 
Débats
Filière: 
9
1
Mots clés: